Lieve jij,

Deze eerste Uit je bol-brief schrijf ik vlak voor een bijzonder moment.
Deze eerste nieuwsbrief leid ik wat uitgebreider in.
Om een speciale reden.
Na 36 jaar neem ik afscheid van school. Van mijn klasje. Van mijn lokaal. Van het ritme dat zó vertrouwd is geworden dat het bijna in mijn lijf zit.
En wat ik de laatste tijd steeds meer voel: loslaten is óók rouw. Zelfs als je er zelf voor kiest.
Zelfs als je voelt dat het klopt. Zelfs als je óók zin hebt in wat er komt.

Want ik laat niet zomaar een baan achter.
Ik laat De Slinger achter.
En dat woord alleen al. De Slinger.
Dat klinkt toch als iets waar je vlaggetjes aan hangt? Als iets dat beweegt, verbindt, kronkelt, leeft.Hier in Aalten hebben veel mensen het over “de OBS”. Daar snap ik dus niks van. OBS klinkt alsof je een formulier moet invullen.

De Slinger klinkt als confetti, kleuterschoenen in de gang, natte wanten op de verwarming en een kring vol wiebelende verhalen. En zo voelde het ook vaak. Als een feestje. Natuurlijk niet iedere dag met slingers aan het plafond. |
Soms zat de lijm overal behalve op het papier.
Soms waren er meer snottebellen dan zakdoeken of poepte er eentje in de broek.
En soms had je om half tien al het gevoel dat het middag mocht zijn.

Maar toch.
Wat een feest om daar 36 jaar lang juf te mogen zijn.
Al die kleuters die door de jaren heen “juf Annemieke!” riepen.
Soms met een tekening in hun hand.
Soms met een snottebel tot op hun kin.
Soms met een groot verdriet om iets kleins.
En soms met zo’n opmerking waarvan je denkt: ja hoor, daar kan geen opleiding tegenop.

Wat ik zó bijzonder vind, is dat ik inmiddels met drie generaties een band heb.
Kinderen van toen zijn nu ouders.
Sommige ouders zijn inmiddels opa en oma.
En de kleuters van nu zitten weer bij mij in de kring.
Weet je hoe leuk dat is?

Ik mocht het allerleukste volkje van de wereld leren knippen, plakken, tellen, zingen, dansen, wachten op je beurt, sorry zeggen, opnieuw proberen en ontdekken dat je meer kunt dan je dacht.
Ik mocht ze stimuleren om net even buiten hun comfortzone te stappen. Om te voelen: spannend is niet hetzelfde als gevaarlijk. Om te oefenen met grenzen. Met zichzelf. Met elkaar.

En natuurlijk hoorde daar ook bij: pleisters plakken, billen afvegen, troosten, tranen drogen, ruzies oplossen en eindeloos veel “juf, kijk eens!” beantwoorden.

Wat heb ik daarvan genoten.

Ook de Kikkertraining, mindfulness voor kinderen, heeft een speciaal plekje in mijn hart.
Daarin mocht ik kleuters leren omgaan met hun binnenwereld.
Met boosheid. Verdriet. Spanning. Drukke gedachten. Stil worden. Voelen. Ademhalen.

En ik mocht ze laten ontdekken op welke manier zij slim zijn.
Een jongetje noemde zichzelf ooit: boomklimslim.
Nou, dan ben je bij mij heel goed gelukt! Want ja. Natuurlijk bestaat boomklimslim.
Net als voel-slim. Droom-slim. Zorg-slim. Zing-slim. En “ik zie alles wat niemand ziet”-slim.

Ik laat ook lieve collega’s achter.
Collega’s die bijna als familie voelen.
Mensen die je door en door kent.
Met wie je zoveel hebt gedeeld dat je soms aan één blik genoeg hebt.
Ik laat een gebouw achter waarvan ik iedere stoeptegel ken.

De ochtenden waarop ik vaak al om 7 uur op school was.
Rustig de dag beginnen.
Eerste kop koffie.
Het liefst uit mijn lievelingsbeker, als die tenminste in de kast stond.

Ik laat fijne contacten met ouders achter.
En vaak hoor je dat ouders tegenwoordig lastig zijn. Kritisch. Veeleisend.
Maar dat is niet mijn ervaring.
Misschien hebben wij geluk gehad op De Slinger.
Maar ik heb zoveel betrokkenheid gevoeld. Zoveel vertrouwen. Zoveel mooie gesprekken.

Dus nee.
Ik stop niet omdat het niet leuk meer was.
Ik stop niet omdat ik klaar was met kinderen, ouders of collega’s.
Integendeel. Deze missie heb ik met alle liefde volbracht.

En nu is het tijd voor iets anders.
Allereerst kijk ik ernaar uit om gewoon zelf wakker te worden.
Mijn eigen weken te bepalen.
Te voelen wat er wil ontstaan, zonder dat de schoolbel mijn dag indeelt.

En daarna?
Dan gaat mijn Uit je bol-deur verder open.
Want er zijn zoveel mensen met volle hoofden.
Met stress. Onzekerheid. Spanning.
Mensen die maar doorgaan, terwijl hun lijf eigenlijk al heel lang fluistert: mag het zachter?

Kinderen, volwassenen, mannen, vrouwen, jonger, ouder.
Zoveel mensen verlangen naar rust. Naar ruimte. Naar weer contact met zichzelf.
En daar gaat mijn hart van AAN.

Ik merk ook een enorme gretigheid in mezelf.

Om te leren, te ontdekken, te voelen wat werkt. Van NEI tot Human Design. Van Reiki tot energetische facelift. Van Access Bars tot alles wat nog meer mogelijk is. De meeste mensen kennen mij van de Access Bars. Van een sessie op de tafel. Of van de eendaagse Access Bars training.

Maar er is meer wat ik doe en wat ik kan. Meer dat zich mag ontvouwen.
En het kriebelt. Ik heb zoveel zin in deze nieuwe fase.

Maar eerst is er op 8 juli mijn afscheidsfeest op school.
En daarna volgen nog een paar allerlaatste dagen als juf Annemieke.
In de week van 20 juli heb ik nog sessies in mijn praktijk.
Daarna neem ik bewust de tijd om alles van me af te laten glijden.
Om opnieuw te voegen en te landen.

Spannend? Ja. Maar vooral leuk-spannend.

Deze zomer dompel ik mezelf ook weer vier dagen onder in de materie van Access Consciousness, door opnieuw de Foundation te doen.

En op 26 augustus open ik mijn Uit je bol-deur weer voor anderen. Met sessies, trainingen, uitwisselingen en alles wat er dan mag ontstaan.

Op de Uit je bol-agenda

Access Bars trainingen van 9.30-17.30 uur

Donderdag 24 september
Vrijdag 16 oktober
Zaterdag 7 november
Donderdag 19 november
Vrijdag 11 december

Voor wie: voor iedereen die wil leren hoe je met zachte aanraking meer rust, ruimte en ontspanning kunt creëren.
Tijdens deze eendaagse training leer je de Access Bars geven én ontvang je zelf ook twee sessies.
Een dag om te leren, te ontvangen, los te laten en misschien wel te merken: hé, er is meer mogelijk dan mijn hoofd dacht.

Kosten : zie Access Bars Training

Access Bars uitwisselingen
*donderdag 3 september van 13.30-16.30 uur
*Woensdag 16 september van 13.30-16.30 uur
*Dinsdag 29 september van 9.00-12.00 uur
*Maandag 12 oktober van 13.30-16.30 uur
*Vrijdag 30 oktober van 9.00-12.00 uur

Voor Access Bars practitioners die willen blijven oefenen, ontvangen en verbinden.
Want hoe fijn is het als je niet alleen geeft, maar zelf ook weer eens op de tafel mag liggen?
Kosten €15,- Aanmelden kan via Whatsapp bij mij. Max 3 mensen per keer. 

Sessies boeken
Vanaf 26 augustus ben je weer welkom voor sessies bij Uit je bol. De agenda stroomt vol, dus als je denkt; ik wil graag een sessie, laat me dat dan weten, dan reserveer ik tijd voor jou.

Klantervaring van de maand
Een cliënt vertelde me laatst dat ze na een Access Bars sessie wakker werd zonder die bekende kwebbelende aap in haar hoofd.
Bijna onwennig, zei ze. Alsof het ineens stil was vanbinnen.

Dat raakt me iedere keer weer.
Niet omdat alles dan in één keer opgelost moet zijn.
Maar omdat een lijf soms zó verlangt naar een pauzeknop.
Niet praten. Niet analyseren. Niet eerst alles hoeven begrijpen.
Gewoon liggen. Ontvangen. En merken dat er ruimte komt.

Voel je welkom.
Wil je je opgeven voor een Access Bars training, een uitwisseling of een sessie boeken?
Stuur me dan gerust een berichtje via WhatsApp. 0649956354

Heb een fijne zomer!

Een lieve groet van Annemieke

Voor volle hoofden, zachte harten en mensen die voelen dat er méér mogelijk is. 🌞